Çocuklar çaresiz

Erkeği içiren kadındır
içindeki arslanı uyandıran dırdırdır.
dayandı mı bıçak kemiğe
susması kadının en iyi akıldır.

Nice aileler dağılmış yirmi yıllık, otuz yıllık.
arada kalmış zavallı çocuklar çaresiz.
İki yetişkinin gurur savaşında
hep zavallı çocuklar yenik, kimsesiz...

Bir nebze iman olsa gafil gönüllerde
izin verirler mi?
Bir çift güzel söz, tek bir güzel bakış
geçmiş savaşları barışa bağlamaz mı?

Kadının o son çaresiz gururu
erkeğin son umut çırpınışları
arada mahfolan çocuğun çığlıkları
imanlı yetişkine aklı çağırmaz mı?

Hep böyle biriktirilmiş kin
çözülmemiş hesaplar
gelir dayanır kapına en sonunda
en ağır son bildirilerle
sonuç ister sizlerden.

seçim anı gelip çattığında
son vermiyorsan savaşa
yüzünde o eskimiş gülümseme yeşermiyorsa
yine amansızca kuşanıyorsan erkeğine savaş aletlerini
yıkılacak bir aile daha
bozulacak Allah'ın huzurunda verilmiş o söz
ve çocuklar yine feryat-figan
yine çaresiz
yine kimsesiz...


ARIZA ADAM
Ömer Dalman

Bedenim arena

Gecenin karanlığında
canavar meşalelerin ışığında
bedenim arena...

Çilelerimle mutluluğum karşı karşıya
silahım sadece şarkılar
ve uyku ilacım.
Glagyatör kahrolası çileler
kahvem onunla
ayakta durmak zor karşısında!

Seyirci verecek kararı.

Hafif hafif uyuşmalar
iniyor göz kapaklarım
zafer benim mi olacak bu gecelik de?

Anladım artık
tek başıma hiçbir şeyim.
Şarkılar, uyku ilacım ve sevenlerim...
ancak böyle ayaktayım.

dövüş hep yarım kalıyor
kesemeden gladyatör başımı
sabaha uyanıyorum yine bezgin...

Kaçışımsa kendimi korumak
en azından hayatta kalmak
razıyım korkak olmaya.

Göremiyorum gladyatörü
siliniyor gözlerimden
gecenin karanlığında
bedenim arena...

Yarım kaldı yine dövüş
yine ödlek ben...
seyirci beklemede

şarkılar, uyku ilacım
ve sevenlerim
bu beden sadece size köle...

ARIZA ADAM

Ömer