Yaşlara tutunuyor gözlerim

"Beni hatırla." diyor Ayşegül Aldinç.
Dinlediğimde şarkıyı
gözlerim dolu
yaşlara tutunuyor Kızım.

Bitmiyor...
Kraliçem düşüyor aklıma
yalnız geçen bir saat
şimdiden özlemişim
yaşlara tutunuyor Kraliçem.

Dünya yükü
dolu vızıltı
bin sürüngen
curcuna hayat
boku-püsürü dolu kahretsin!

Ve belki
hiç görüşemediğim can dostlar
"Beni hatırla." diyor Ayşegül Aldinç
yaşlara tutunuyor gözlerim.


AZRL

Neden?!

Yine kaçtı uykum, kahretsin...
Değilim bir şeyin peşinde
sadece kendimdeyim
huzur istiyorum.

Bir sürü entrika
hoş görünme
hoşlaşma
iş çabası
amaçlar, endişe
değil bana göre
boğuluyorum.

Tam mutlu bir gecede
sevgilimleyim
ters bir rüzgar yine
taşıyamıyorum

neden?!..

Sorma sebebini
dünyadayken
dertliyim ben.

Tam mutlu bir gecenin ortasında
yine mi?!..

Kahretsin!!!
Hep mi içmeme sebep bu düzen?
Neden?!..


AZRL

Fedakar İnsanlara

Bunu tüm fedakar insanlara soruyorum:

Onca iyiliği yaparken neyin peşindesin? Kimlere ve hangi zamanlara borcun var? Neyi ispat etmenin implantındasın?

Beklentisiz, sorgusuz yaptığın iyiliklerin geri dönüşü sana jest olarak yapılmadığında bunu göğüsleyebiliyor musun? İyilik yaptığın yakınların veya dostların bu özverilerinin bilincinde mi, yoksa senden almaya devam mı ediyorlar?

Onlara kendi sorumluluklarını unuttururcasına sürekli iyilik yapman sence iyi mi?

Peki kendinden ne haber? Bu şekilde kendini kutsayabiliyor ve gerçekten mutlu musun? Kendine ait özgür zaman ne kadar ayırabiliyorsun? Sevgilinle ne kadar özgür zaman geçirebiliyorsun?

AZRL

Fitil ve Ateş

Fitilimiz çok uzun hepimizin...

Hayat boyu en baştan bir kibrit çubuğuyla ateşlenen, dinamit lokumuna doğru ilerleyen bir alev...

Patlama noktası; zaman zaman gırtlağa dayanan haykırma-isyan halleri...

İlk incindiğinde ilk ateşi yakan kişiler... Kimi zaman alevsiz ip boşlukları mevcut. O zamanlarda dertsiziz.

Sonra illa ki ara ara ipin kenarından ilave ateşlerle yolu kısaltanlar oluyor. Bir gün bir dost, bir gün tanımadığımız biri, bazen bir akraba veya sevgili... Üzülmemek için basıyoruz elimizi ara alevlerin üzerine. Bir sonraki uzanacak kibrit çöpüne kadar mutlu olarak yola devam...

İp altındansa; uzanan kibrit çöpleri daha fazla oluyor. Dayanma noktası denen yere son uzanan alev de eklenince dinamit patlıyor. En son ateşi koyan genelde sevgili olan, yoldaş olan kişi oluyor. Sabırla göğüslenen geçmiş ara alevlerin üzeri örtülü acısı da tam o son patlamayı tetikleyen kibrit çöpünün üzerine patlıyor. Çünkü en kolay ve çekingesiz kendini sansürsüz yansıtma noktasıdır yoldaş.

Genelde o son noktada; göğüslediğimiz tüm o üzeri islenmiş yaraları en yakınımızdakini bombayı patlatan pim olarak kabul etmiyor muyuz? Aradan sıyrılan onca acı ve hüzünlerin sorumlu sahipleri artık o dakikada görünmez olmuyor mu? En kolay üzerine boşalabildiğimiz sevgili de işte bizi bu noktada nötrler.

Hem de her şeyin sebebi olma pahasına...


AZRL

Özgür ol'mak

Yıkamam lazım

ateşlerle beynimi

gölgeleri yakmak

borçlu ilgileri sıfırlamak

bağları kesmek...

Kırmadan alenen

borcum yok der gözlerim

gerek yok arkadaki yangına

gerek yok suçlu olmaya.

Yoksa borcum

aciz miyim?

Dayamadıysam sırtımı

arkasız mıyım?

Yalnız mıyım?..

Yıkamam lazım ateşlerle

gölgeleri yakmam

temizlenmem lazım

kırmadan alenen

yoldaşım yanımda

orta karar...

Borçlu ilgileri sıfırlamak

bağları kesmek

özgür ol'mak... AZRL

Güruh olmuş Zalimler!

İnsan görünümlü
kan kokan vampirler...
İyi görünüp
et kopartan kafirler
sözüm ona nasıl da iyiler!..

Kudurmuş zaman
kudurmuş hücreler
kendi derdinde insan
olacaklardan bihaber...

Zamanı çalan
ruhu sömüren
kan kokan vampirler...
Üzeri başı giyimli
şık görünen gafiller...

Uzak durun benden
zihinleri beş para etmez
boyutun kölesi
güruh olmuş zalimler!..


AZRL

Aşk, İş, Misyon...

Benim için öncelik sırası bu...

Misyonu en başa alsaydım; aşkım olmazdı, işim yine olurdu. Ama pek de duygulu ve deneyimli bir yol olmazdı.

Aşk; doğrudan duygu ve düşüncelerin detay noktalarında yarattığı tepkimelerle insanı ruhen esas deneyime ve yükselişe sürükleyen bir adanma hali çünkü.

Herkes çabalarsa işte yükselebilir, para kazanabilir ve hatta üstat olabilir. Ancak Aşık olamayabilir.

Aşk; İlahi Aşk'a katıksız geçişin bu boyuttaki ufak ölçekli tatbikatıdır.

AZRL