Hayat karşısında

Bazen neşeli

yoo! çoğu zaman hatta...
Bazen yılgın

umutsuz
ama hep şaşkın
hayat karşısında...

Bazen üretken
çalışıp didin
bazen tembel

genelde umutlu

ama hep şaşkın

hayat karşısında...

Aşk dolu
sevgi çiçeği
vızır vızır arı bazen
tam bir sevgili
ama hep şaşkın

hayat karşısında...

Yüksek Bilinç çoğu zaman

bazen demirli ayaklar yere

kopar ruh bedenden yukarı
normal der geçerim

ama hep şaşkın

hayat karşısında...

ARZ

Böyle de olabiliyormuş aşk

Dünyanın en güzel sözcükleri yüreğine değsin

Şiir gibi aksın sevgim aşkım zerrelerine

Hiç imkansızı yaşamadım seninle

Ve böyle de olabiliyormuş aşk 

Böylesi aşka yeter mi kelime?

Kavuşamama olmadı

İmkansız olmadı

Arzularla karışmadı sevgim aşkım

Böyle de olabiliyormuş aşk

Böylesi aşka yeter mi kelime?

Tanır tanımaz eşim sensin dedim

Hemen evet dedik sardık sevgimizi seninle

Ne en sevdiğin şarkıyı

Ne en sevdiğin yemeği

Ne sevmelerini kızgınlıklarını

Hiç bilmeden sevdim seni

Böyle de olabiliyormuş aşk

Böylesi aşka yeter mi kelime?

Hiç merak etmedim kiminle ne aşklar yaşadın

Çünkü bildim kendimden hepsini sen de aşk sandın

Yaşamımı yüreğimi verdim eline

Teslim oldum senin o muhteşem sevgine

Böyle de olabiliyormuş aşk

Böylesi aşka yeter mi kelime?

İlk gözlerini gördüm gri-yeşil

Her şeyi tüm anları içinde saklayan bir derinlik gibi

O gözlerine baktığımda gördüm tüm geçmişini ve geleceğimizi

Tertemiz saf katışıksız gerçeği.

Aşkin bedenlerin çok ötesinde

ve hatta ruhların da ötesinde

O gözler beni çağırdı sana

Sarıldım sonra sımsıkı.

Böyle de olabiliyormuş aşk

Böylesi aşka yeter mi kelime?



Zuhal Atasoy Dalman

Kendin ol yeter

Cezalandır!
püskürt yüzüme alevleri!
küçük düşür hatta
kaldır at bir çuval inciri!

panikleme ama
dünyanın sonu değil
samimi ol
kendin ol yeter...

Yanlışımda doğrum
bilmediğimde bilgim
saptığımda elimi tutan
ayağa kaldıran ol

panikleme ama
dünyanın sonu değil
samimi ol
kendin ol yeter...

Acının bedenseli
tırnakların çekilmesi

gücün eksilmesi kolay.

Asma yüzünü, küsme.
olmuyor...

Cezalandır
püskürt yüzüme alevleri
samimi ol
kendin ol yeter...


ARZ

Zafer benim olmuyor

Yanlış anladığımda, kırdığımda
yanlış anlaşıldığımda, ispatladığımda
kızdığımda, susturduğumda
zafer benim olmuyor
üzülüyorum Aşkımı zorladığıma...

Yanıldığıma inanmadığımda

yanıldığına israrımda

kılıçları kuşandığımda
zafer benim olmuyor
üzülüyorum Çiçeği soldurduğuma...

Dünyaya her isyanımda

gücümü ayaklarıma bıraktığımda
vazgeçer gibi yaşadığımda
zafer benim olmuyor
üzülüyorum beni seven Yaratan'ıma...

ARZ

Çok zor

Bekletiyorum yine Aşkı

ışıklar uzak
solgun...

İsim takıyor İnsan
tanımsal, bilimsel
neden uğraşır ki?
sadece Işık...

Uzaklık zor
hiç olmak kolay
hep olmak
burada zor.

alnımın bir adım ötesinde
bekletiyorum yine Aşkı
çok zor...

Birdim, bin ol'dum.
Keder olunca bin alev
sevinçle bir ol'dum.

Bekletiyorum yine Aşkı
ışıklar uzak
solgun
çok zor...


ARZ

Çok bana

Yedirir içtiğin tütünü hüzün
buldurur şişenin dibini.
Yanar erir zerrelerin
tekrar açılana kadar gönlün.

Hata İnsan için dediler
avundum her defasında, güldüm

çıkamadım bazen yüzeye
an gelir, hayat bir kör düğüm...

Açtım ellerimi Yaratan'a
affet neyse ettiğim hata
işlemiyor bazen, yanıyorum

her dakikanın affında olsam da...

Tütünümü değil, elimi yakarım
parmak yetmez, kolumu keserim
ne olur artık affet
bu hüzün çok bana...


ARZ

Kalbin işi

Üzmek
şeytan işi

sonrası cehennem gibi...

Affetmek an işi
affedilmek sabır işi...

Bitmeyen; dünya işi...

Aşk ateş gibi
yakar benliğini

Üzmek
şeytan işi

Üzülmek ruhun inişi

Sevmek kalbin işi...


ARZ