Haydi GÜLÜMSE!

Genelde aile üyeleri veya tanıdıklar bir araya geldiklerinde eski günlerini anlatanlar çok olur ve bunlar genelde aile içindeki veya arkadaş ortamındaki aynı konuşmacılardır. İlginç iş hayatı veya ilişki anıları, elde edilen başarılar, komik anılar filan...

Son yıllarda dikkat ettim; bu ortamlarda anılarını hiç anlatmayan kişi benim. "Sebebi?" derseniz; yahu o kadar yer altı türden, bazen de marjinal şeyler yaşamışım ki, kime nasıl anlatayım?!.. Bu çok muhabbetli, ama benim konuşamadığım anlarda eminim, "Yaa adam tertemiz. Yüzü de nurlu, terbiyeli, nazik... Herhalde o bizim gibi bir sürü macera yaşamadı. Süt gibi akıp gitmiş hayatta ve belli ki göründüğü gibi..." diye düşünüyorlardır.

Bense için için gülüyorum!.. Lan sizin o anlattığınız gayet normal insanî anılarınız zaten bende de dolu! Ben anılarımı açıkça ortaya sersem, o dost masası dağılır, dört bir yana kaçışırsınız be!.. Bu yüzden hep sessizce gülümsüyorum.

O zaman haydi, GÜLÜMSE!..

Ömer İlhami Dalman

ARIZA ADAM

Dobra Delikanlı

Dobra bir Delikanlı görüyorum
sıfır sıkıntı alabildiğine
cesur, umarsız, dürüst
idaresiz...

Dobra bir Delikanlı görüyorum
kadın ya da erkek
olduğu gibi ortada
elinde ne varsa
endişesiz...

Sırları dökülmüş ortaya
helalleşmiş
affetmiş
sonsuz özgür...

Dobra bir Delikanlı görüyorum
yüreğinde renkler, sevgi, aşk
kabulde kılıfsız
kendi gibi...

Niyet belli

sansürsüz fazlasız
elinde ne varsa o...

Dobra bir Delikanlı görüyorum
kadın ya da erkek
olduğu gibi ortada

selam ol'sun tüm Delikanlılara...

Aykırı Kabuller

Kolay olmadım ki hiç... İşte, aşkta, sevginin en dip noktasında ve kendi uzayımda...

Kolayı da sevmedim ayrıca. Sadece zorumu göstermedim.

Sevdiğim için...

Yaşamın da bu zamana kadar pek kolayını görmedim. Yadırgamadım, çünkü zorun özünden geldim.




Paradoks bu ya; aslında kendimde hep sadeydim. Sıfır noktasında, her şeyi gören, izleyen...

Tadını çıkarttım tabii... Ateşlerde de yandım haddinden fazla. Yetmediği yerde kendimi ateşlere verdim herkesten uzakta. Belki de bilerek, önceden cehennemi de burada yaşadım. Gocunmadım, pişman olmadım. Arada mutlaka cennetimde nötrlendim, temizlendim. Şeytan şeytandır, Melek melektir dedim. Asla birini silmedim.

Yanımdan geçerken dirsek teması ile kendini fark ettiren 'aykırılar' çok oldu, halen de olmakta... Doğrudan veya dolaylı; yine yerimde oturdum, çaktırmadım!.. Çünkü hepsinin toplamını çok önceden içime çektim. Zerrelerimi onlarla parçaladım. Kontrolsüz dellenme ve paniklemeleri bazen duyduklarımın karşısında yan cebimde tuttum, ortalığa saçmadım. Dedim ya; ben hepsini çok önceden fileme tepeleme doldurdum! Aşılarımı herkesten önce yaptırdım, sakınmadım.

Tüm dozları en baştan yüklediğinde benliğine; sonradan duyma aykırılıkların hafif kaldığını gördüm. Aksine zerrelerimi hızlandırdılar. Bazen üzümleri koydum yan cebime, bağını sormadım. Pek de güzeldir tatları!..

En tepesindeysen tüm mevcudiyetinle duyguların ve her şey en doğal haliyle kabulündeyse; yanından geçen rüzgarları tatlı meltemler gibi dinlersin. Geçmişini görürsün, koklarsın, hatırlarsın ve oturduğun yerden, sana doğru doğrudan gelen ve sana doğru gizliden yansıyanların son nokta sonuçlarını belki de onlardan önce motivasyon olarak benliğine katarsın. Müdahalelerle oyalanarak, odaklanmanı alt detaylara hapsetmezsin. Yaşanacakların hepsi, sana ait olmasa bile, en üst yorumu yaptığında, o her neyse, kendisinden bile kat kat yüksek kazanımı depolarsın. Çünkü olasılıkların hepsini zaten kabulünde barındırırsın.

En üstte otur. Her şeyi izle, düz geçme, sığ kalma. Rahat ol, emin ol...

Hayat tek yönlü bir gidiş değildir. Yan yollar sana kendini gösterdiğinde kimseyi yargılama, anlamaya çalış.

Ustaysan; kayıpsız, yıkıntısız büyüyerek devam edersin.


Ömer Dalman
ARZ
20.08.2018