16 Ocak 2017 Pazartesi

Bihaber

Hafif kibar gülümsemeler
tabağı tek parmakla düzeltmeler
ona uyumlu yavaş hareketler
üzerinde pek şık elbiseler...

Anlık gösterilen samimiyetler
porselen diş göstermeler
bol botokslu takviyeler
sonrası gelmeyen gösterişler...

Bu mudur elitliğin tarifi?
Hani sanatın dibine vurmuştu
görgüsü hele en üsttendi
Ne oldu onca alternatif öğretiler?..

Diyeceğim budur ey garipler
yıllarca kitapları devirenler
ambalajı çok para edenler
sığlıklarda gezinenler
ruhun derinliğinden çoğu bihaber...


ARIZA ADAM
Ömer Dalman
16.01.2017

11 Ocak 2017 Çarşamba

10 Ocak 2017 Salı

Yarını beklerim

Triplere girdiğimde sebepsiz
kıstırdığımda kuyruğumu endişeyle
sıcak bir dost selamı
sevgiliden bir öpücük bekler
zikirlerime kuvvet veririm.

Üzerimde bir battaniye
sırt üstü, hareketsiz
fonda sakin bir müzik
nefeslerimi dinlerim.

Yıkılıyor dünya sanki
son anlarda gibi anlamsız
bir korku, bir endişe
kendimin tam tersiyim.

Yok ki çarem?
Doğal kabul ederim.
açmadığım kapağını
gizli umut kutum gönlümde
sadece yarını beklerim.


Arıza Adam
Ömer Dalman
10.01.2017

8 Aralık 2016 Perşembe

Üzerinde Durdukları

Gece oldu yine
kafalar güzel kiminde
ayık yatmış kimi
sabaha asker...

Yine bir cuma
yine beklentiler
hevesler, amaçlar
para, mülk, araba...

Yakın gelecek planları
aile endişeleri
akşam alışverişleri
elektrik, su faturaları...

Kodumunun dünyası
ne diyeyim?..
Zaman su gibi
bardaktaki gibi durmaz ki.

Yine o acımasız döngü
yirmi dört saatin mahkumları
ben Rabbimin aşkındayım.
yalandır üzerinde durdukları...


Arıza Adam
Ömer Dalman

30 Kasım 2016 Çarşamba

Çürümek kaldı Halka

Kilit vurdum dudaklarıma
peçinledim sivri dilimi damağıma


Öyle keşmekeş olduk ki
darmadağın
kalmadı kelimelerin etkisi
kaderine mahkumiyet kaldı halka...

Ne olacak ki doğruları bağırmakla
Yalanı doğru görene
şeytanı bağrına basana?..
boynunu büküp, razı olmak kaldı halka...

Kilit vurdum dudaklarıma
hapsettim bu ruhu kendi kabına
sabır diledim Allah'tan
vazgeçtim kendimden de
sabırdan geçip çürümek kaldı halka.


Arıza Adam
Ömer Dalman

10 Ekim 2016 Pazartesi

Bilemedim

Ölümüne sevdim
kendimden geçtim
kendimi sildim
önünde eğildim
bir çok hatalar da ettim
ama hep yeminimdeydim
affettim.

Uzun yol dedim
birlikte dedim
sonu yok dedim
ahireti köprü ettim
bu yapı kutsal dedim de
yerimi onda edinemedim.

Tek onu sevdim
hiç vazgeçmedim
hüzünleri unuttum
sevinçleri besledim
gün üstüne gün ekledim
gecelerden geçtim de
ışığı ona veremedim.

Uzunmuş yol da
etrafı kuruymuş
sonu yokmuş
meğer hep kendim gitmişim de
bilemedim...


Ömer Dalman
ARZ
10.10.2016